shaban.in

سلامی چوبوی خوش آشنایی بدان مردم دیده رو شنایی درودی چو نور دل پارسایان بدان شمع خلوتگه پارسایی حمد وسپاس خدایی را که ما را آفرید وپیامبر خودراکه خاتم انبیاء است به سوی ما فرستاد وولایت اولیایش ائمه هدی را برای مانمایان گردانید . ازآن روزی که فرزندآدمی دراین کره خاکی واردزندگی اجتماعی شده است درهردوره اززمان حوادث ووقایعه ای بس شگرف بوجودآمده است وعلل این تغییرات چیزی نیست جزتلاش وکوشش انسانهابمنظوربهبود زندگی وبهترزندگی کردن.دراین جای شکی نیست که پیوستگی عمیق وشگرفی درمیان حوادث امروزودیروزهرقومی درجهان وجود داردآنچه امروزپیش می آیدقطعآدنباله آن حوادث واتفاقی است که در گذشته رخ داده واین حوادث همچون حلقه زنجیروار بهم مربوط می باشد.به همین جهت آگاهی از سنن ورسوم اجداد ونیاکان ویا موقعیت جغرافیایی وتاریخی بسی واجب ولازم میباشد وتوجه به گشته بسیاراهمیت دارد زیراهرشخصی می خواهدبداندآنچه داردوآنگونه که می بینداز کجاسرچشمه گرفته است بنابراین آگاهی از گذشته پدران یکی ازواجب ترین کارهای روزمره ماایرانیان است.چون کسی که ازگذسته خویش خبرنداشته باشدنمی تواندآینده shaban.in...

انسانها دروقت مشگلات هنگامیکه درتنگنا قرارمیگیرند طبق آموزنده های دینی ومعتقدات خود دست نیاز بسوی خدادراز کرده وازاو طلب کمک ویاری می طلبند . یکی از آن سختیها خشک سالی وکم بارانی است که دراوائل بهار در اگثرمناطق ایران مراسمی برای بارش باران اجراء می شد ویا میشود هول هول کنک: درشعبان اوائل بهار بچه های ده با درست کردن عروس باران که عبارت بود از یک چوپ افقی که با پارچه های مختلف آنهارا میپوشاندند وآن را روی دست بلند میکردند به کوچه ها ودرب تک تک مناظرمیرفتندودسته جمعی می سرودند: هول هول کنکی /ازخدا می خام بارونکی /زمینیا تشنه شونه/گنجشگیا گسنه شونه/ وبدین طریق ازخداوند طلب نزول باران داشتند. وبزرگان از پشت بام جهت برآوردن این حاجت آب برروی دلقک وبچه ها میریختندواعتقاد راسخ داشتند که با اجرای این مراسم بارش باران الهی شروع میشود. درپایان معانی که برای (هول هول کنک ) دراگثر فرهنگ لغات بکار برده است (ترس ترس کنک ) معنی شده است. که یابرای خودشان میگفتندکه ما ازنیامدن باران ترس داریم ویا ایتکه به عوامل بازدارنده باران هشدار میدادند. صاحب جهانگیری معنی هول را راست ودرست میداند که اگر این باشد shaban.in...

سرودی برای شعبانمن ایرانیم اهل شعبانــــــم / اهل خـــــــــاک نور و تابانـــــــم/ سبزه در سرزمینم پوشیــــده / طبیعت در زیبایی آن کوشیـــــــــده/ جویبارش دلنشین وخوش صدا / جـــامه دشتش سبز و خـــوش ردا/ در مرغزارش بلبلان در رقصنـد وحوش وطیوردرباغاش سر مستند/ نیلی رود و آبش پر جوشـان / به هر قدمش آبی خروشــــــــان/ زمینش مخمل سبز پوشیــده / درختانش از ابرها آب نوشیــــــــده/ خاکش پرسود و چه پر همـــت / الطافش زیادو هم پر نعمــــــــــت/ احسنت ای دشت با صفا / از پس جنت ما را شفا/ دوستدار دین کشور تویی / خاک روئیده شقایتت توتیا/ لا ل زارنت بوی شهیدان میدهد / برتو بادا صد آفرین وصددعا/ shaban.in...